Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım…
İstanbul,İstanbul…

Necip Fazıl Kısakürek

Lügat, bir isim ver bana hâlimden

Herkesin bildigi dilden bir isim

Eski esvaplarim, tutun elimden

Aynalar! Söyleyin bana

! ! ! BEN KiMiM ! ! !